Hoi, ik ben Sjoukje
Ik ben 27 jaar en woon het grootste deel van het jaar in Portugal, samen met mijn vriend Thom en onze hond Otje.
In Nederland heb ik me nooit echt op mijn plek gevoeld. In de snelheid van het dagelijks leven verlangde ik naar rust en minder prikkels. Toen ik Thom ontmoette, veranderde er iets. We delen allebei een grote reislust en een liefde voor de zee. Samen hebben we al veel van de wereld mogen ontdekken, maar we zochten ook naar een plek waar we echt konden landen. Die plek vonden we in Portugal.
Het leven hier, in de zon en dicht bij de zee, voelt voor mij als thuiskomen. De rust die ik hier ervaar, heeft me de ruimte gegeven om stil te staan bij mijn eigen ontwikkeling. Na jaren werken met kinderen voelde ik dat het tijd was om nieuwe dingen te leren en een andere richting te verkennen. Mijn interesse in spiritualiteit en energiewerk groeide en ik besloot de eerste stap te zetten als Reiki behandelaar. Dat bracht me veel, maar ik voelde ook dat er nog meer te ontdekken was.
Niet veel later kwam de Luisterkind methode op mijn pad. Een methode waar ik nog nooit van had gehoord, maar die meteen iets in mij raakte. Mijn nieuwsgierigheid groeide en ik besloot de opleiding tot Luisterkindwerker te volgen. Het was een bijzonder avontuur waarin ik enorm veel heb geleerd. Over mezelf, over anderen en over de wereld om me heen. Ik koester deze methode en vind het bijzonder om op deze manier anderen meer inzicht te kunnen geven in henzelf of hun kind. Want wat is er waardevoller dan begrijpen wat er op een diep niveau in jezelf omgaat?
“Want wat is er waardevoller dan begrijpen wat er op een diep niveau in jezelf omgaat?”
Mijn kennismaking met
De Luisterkind Methode
De eerste keer dat ik over de Luisterkind methode las, was bij een andere Luisterkindwerker op Instagram. Ik had er nog nooit van gehoord, maar mijn interesse was er meteen.
Ik las over de ervaringen van anderen en wat de methode voor hen of hun kindje had betekend. Het klonk als magie. Ik wilde hier meer van weten en besloot een mini-afstemming aan te vragen.
De herkenning was groot. Ik zag dingen terugkomen die op dat moment speelden in mijn leven, dingen die ik al een tijdje met me meedroeg maar nog niet goed onder woorden had kunnen brengen. Het was een bijzonder gevoel om dat zo terug te zien, alsof er iemand even een licht op hield. En dat al in een mini-afstemming.
Tijdens de opleiding ontving ik meerdere afstemmingen op mezelf. Ik stuurde vragen in over dingen die me dwarszaten, of waar ik al langere tijd mee rondliep zonder te weten hoe ik er verder mee kon. Keer op keer verbaasde een afstemming me. Niet alleen door de herkenning, maar ook door wat er ná een afstemming gebeurde. Iets in mij verschoof. Dingen die diep begraven of zorgvuldig weggestopt waren, kwamen naar de oppervlakte en daar kreeg ik gelijk handvaten bij om ermee aan de slag te gaan. Ik voelde me gesteund, lichter, en kon een andere koers inzetten.
Het mooie is dat ik dit ook mag zien bij anderen. Hoe kindjes weer opbloeien omdat er naar ze geluisterd wordt, en hoe de dingen die ze naar voren brengen worden opgepakt door de ouders. Hoe volwassenen door een afstemming zichzelf durven aankijken en in beweging komen. Het vraagt soms wat lef om de diepte in te gaan, maar wat een mooie dingen komen daaruit voort

